Door jou – een open deur

Zoals je hebt gemerkt heeft de reis naar Haïti voor mij een onuitwisbare indruk achtergelaten.
Graag wil ik hiervan vertellen, mocht je hierover meer willen weten neem gerust contact met mij op.

Als (voorlopige) afsluiting van de serie blogs uit Haïti een gedicht.
Ik ben helemaal geen type voor gedichten, maar deze raakte mij:

eten

Hoe kan ik God danken,
als Hij mij slechts te eten en te drinken geeft?
Als mijn naaste honger lijdt en dorst,
hoe kan ik dan zeggen:
Heer dank voor deze spijzen?

Lees verder

Advertenties

Ik kan mezelf niet echt zijn…

In het leven kunnen anderen al snel een druk op je leggen, wat jij ‘behoort’ te doen. Zo hoor je te denken, zo hoor je te praten, dit en dat hoor je te doen. Hierdoor loop je als mens een groot gevaar. We zitten namelijk maar al te snel gevangen in onze afhankelijkheid van de goedkeuring van mensen, in plaats dat we de goedkeuring van God zoeken. In de Bijbel vinden we hier een indrukwekkend voorbeeld van. Veel Joodse leiders zijn tot geloof in de Heere Jezus Christus gekomen, maar uit angst voor de Farizeeën kwamen ze er niet voor uit. Angst om de synagoge uitgezet te worden. Wat was nu hun diepe drive om hier niet voor uit te komen? Je leest het in Johannes 12:43: ‘Ze hadden de eer van de mensen meer lief dan de eer van God‘.

Ook gedachten van anderen nemen we zo maar over als de onze, zonder ze nauwkeurig te onderzoeken. Je slikt de mening of de reden van de ander zonder deze te betwijfelen of er überhaupt bij na te denken.

Laat je niet overleveren tot het verstand van een ander, maar scherp jezelf juist door die ander.

Lees verder