Pappa noe, Gkadé pietchiet oehjoh

20130111-163743.jpg
Dag twee van de Compassion-reis in Haïti. Een dag die meer impact op mij heeft gemaakt dan ik nu kan beseffen. Met een speedboot zijn we voor twee dagen naar een bewoond eiland gegaan. Een eiland waar maar liefst 22 Compassion-projecten zijn. Met jeeps werden we uit de ‘haven’ opgehaald. Een motor begeleidde ons. Waarom? Dat werd snel duidelijk… Nooit eerder heb ik zo’n ravage op straat gezien. Een weg vol met kuilen en gaten, puin, keien van XL formaat. Regelmatig hoorde je de bodem van de jeep over de grond schuren.

20130111-163950.jpg

Als eerste bezochten we een groot Compassion-project. Als vorsten werden we door de kinderen onthaald en de kerk in geleid. Daar zat een hele kerk bomvol kinderen. Onder kundige begeleiding van een kinderband vol groot talent zette de ruim 350 kinderen vol volume in: ‘Hoe groot zijt Gij; hoe groot zijt Gij! Kippenvel tot op je tenen, kan ik je vertellen. Zeker als je weet in welke situatie deze kinderen God aanbidden. Dat zagen we ’s middags…

20130111-164146.jpg

De beelden je kent ze waarschijnlijk wel, kindjes zonder broek en onderbroek, anderen zonder shirt. Ongelofelijk veel op blote voeten lopend op wegen vol puin. We kwamen aan bij een huis waar twee Compassion-kinderen wonen. Zeven kinderen, een vader en een moeder woonden in een piepklein huisje. Tja, ze hadden het huis voor hun begrippen schoner dan dat wij dat in Almere hebben. Een van de twee (sponsor) jongens is veel ziek, zo hoorde we. Samen met drie anderen spraken we met vader en moeder. Uitzichtloos is de situatie voor hun. Ouders zijn niet in staat om hun kinderen elke dag wat eten te geven. Werk is er onvoldoende en levert te weinig op om rond te komen. Zicht op Jezus ontbreekt… Door de sponsors via Compassion kunnen er gelukkig twee van de zeven kinderen naar school.
Later op de dag hebben we een strandwandeling gemaakt. Samen met de gids liepen we naar het strand. De situatie hier was nog heftiger. De puinhoop langs de zee is groot, mensen leven hier letterlijk tussen de varkens. Terwijl je langs de huisjes van de mensen loopt zie je mensen zich vol schaamte in open terrein snel wassen; kinderen met kale plekken op het hoofd (teken van ondervoeding), een gebied vol apathisch kijkende mensen.

Wat moeten we zeggen?
Wat kunnen we doen?
Daarom kijk ik nu de nacht hier begint omhoog en zeg de titel van vandaag ook maar hardop in het Nederlands:

“Onze Vader, zie Uw kinderen!”

20130111-164406.jpg

Advertenties

3 thoughts on “Pappa noe, Gkadé pietchiet oehjoh

  1. beste bert, we beseffen in het geheel niet hoe rijk we zijn. niet alleen als het gaat om de centjes, maar we ;leven zo vaak langs de genadegaven van onze God. en het kleine in onze ogen is grote genade van God. Van harte strekte en Gods zegen ter plekke. Groet, vanuit nederbetuwe Niek de Bree

  2. 350 kinderen? Wauw!! Bijzonder. In Christus hebben we hoop voor de toekomst. Er komt een dag dat het allemaal anders zal zijn. Intussen kun je blijven doen wat God je ingeeft 😀

  3. Ha Tiemen!

    Dank voor je mooie reactie! Het is zeer bijzonder dit allemaal mee te maken. Ik hoop niet dat ik terneergeslagen overkom;-). Zal het de komende blog zeker goedmaken, dan.hahaha
    We spreken elkaar snel! Groet en Zegen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s