Verlepte takkenzooi / kleurrijke bloemenzee

Het is niet belangrijk om van naam christen te zijn; het is het ultieme doel om één met Christus te zijn.

Toelichting ‘één met Christus zijn’:
Christus Zelf legt het uit met voorbeeld van een plant. Een takje kun je enten. Onder de juiste omstandigheden gaat dit groeien en bloeien. Zeker wanneer het takje vastgegroeid is aan de plant of boom waarin hij is geënt. De levenssappen naar en door de tak stromen en er ontstaat vrucht. Deze vrucht ontstaat niet als de tak los van de boom op de grond blijft liggen. Daar ontstaat enkel een takkenzooi van!

Zo is het ook met christen zijn. Je bent pas christen als je één bent met Christus; dan kun je groeien, bloeien en vrucht dragen.

Het klopt dus iets niet wanneer wij als christenen weinig uitstralen, er levenloos uitzien; het is niet goed als christenen niet enthousiast over Christus zijn.

Een christen is één met de Levende, met Christus en daarom draagt hij vrucht. Is hij dat niet, dan zal er geen vrucht zijn en komt hij niet tot zijn doel.

En je komt ze tegen. Nee, niet zo hier en daar één, maar bij bosjes. Christenen die één waren met Christus, levend en vol enthousiasme, maar… na een tijdje volledig inkakken.

Tja… en persoonlijk heb ik dit ook meegemaakt.
Volop actief in het evangelisatiewerk. Iedereen vertellen van God, ik was er zo vol van! Toch was er iets grondig mis. Ik vertelde wel veel over God, maar was zo weinig MET God! Op een gegeven ogenblik was het op; ik voelde mij leeg, totaal uitgebloeid. Zoals een bos bloemen in vaas. De knoppen gaan open. Veel mensen genieten er van; maar het was maar voor een tijdje. Bert was een dode tak, onderdeel van de zooi…


Al staan er nu prachtige bloemen in de vaas van je leven, ze gaan een keer dood. De bloemen hadden wortels nodig om te overleven. Vanaf het moment dat de toevoer van die sappen is gestopt waren de bloemen ten dode opgeschreven.
Voor ons als christenen is dit zo relevant: we moeten geworteld zijn. Waarin? In het Woord!

Veel christenen leven op de eerste ervaring, van het moment dat de liefde van God hun hart raakte. Ze komen tot bloei maar vergeten dat ze niet zullen blijven bloeien en na verloop van tijd zakt het enthousiasme en het leven weg.

Weetje, een verlepte bos bloemen is echt lelijk!

God roept ons daarom op om onafgebroken in Christus te zijn.

Er zijn mensen die er vanuit gaan dat door ons zondige bestaan we af en toe kunnen leven in Hem. Het is in hun visie onmogelijk om een onafgebroken gemeenschap met God te hebben. Dit is pertinent ONJUIST! God verlangt het zelfs van ons, Jezus zegt: Blijf in Mij! Psalm 73 bidt daar om: Wees mij tot een Rotssteen om daarin te wonen, om geduriglijk daarin in te gaan.

De Bijbel hamert niet voor niks op het fundament, de basis, de wortels. Bouw niet op iets wat er is, maar bouw op het Woord alleen! Laat je wortels daarin zijn! Niet zoals een potplant maar zoals een boom in goede aarde (Psalm 1).

Heb jij wortels? Ben jij geworteld in Christus, het Woord van God?
Heb jij deze vaste grond gevonden? Of leef je nog op ervaringen uit het verleden?

Kol. 2:6,7 Gelijk u Jezus Christus, de Heere, hebt aangenomen, wandel zo in Hem dat je geworteld en opgebouwd in Hem en bevestigd in het geloof, gelijk je geleerd is, overvloedig zijnde in hetzelve, met dankzegging.

Tja, en dan zal je schitteren door en voor Hem. Je omgeving zal het zien en ze kunnen er de vruchten van plukken. Geen takkenzooi, maar een bloemenzee… Hoe mooi zal dat zijn!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s