Noem HEM bij Zijn Naam!

Normaliter plaats ik hier enkel blog’s van mijn hand. Het is belangrijk om uniek materiaal te blijven posten. Toch is dit stukje van mijn ega RAAK! En onthou ik jullie niet graag deze blog. Waarom plaats ik deze gedachten?! Omdat we bij emotie snel ons verstand los kunnen laten en niet meer beseffen wat we zeggen/zingen. 

Stel je het volgende eens voor. 

Je houdt heel veel van iemand.
Zóveel, dat je graag bij hem/haar wilt zijn, dat je elke dag van je leven met die persoon door wilt brengen.

Er is alleen één probleem.

Hij ziet je niet staan.

(ik zeg ‘hij’, maar bedoel natuurlijk ook ‘zij’)
Of je nu een vriendin naar hem toestuurt met lieve briefjes van jou, of je nu zelf naar hem toe gaat of dat je op 101 manieren je liefde laat zien: het doet hem niets. 

Toch blijf je van hem houden en wil je hem graag gelukkig maken. 
Je weet dat hij graag naar het strand gaat, maar dat het door omstandigheden voor hem onmogelijk is daar te komen.
Op dat moment krijg je een idee: je zorgt er zélf voor dat hij er komt! Je haalt je spaargeld van de bank, koopt een auto en rijdt hem naar Scheveningen toe. Wat is hij gelukkig! Hij is er zó blij mee, dat hij het aan iedereen gaat vertellen. Hij schrijft er zelfs een lied over: 

Zie je daar die parkeerplaats? Daar staat een auto, een donkerblauwe auto. En die auto bracht mij hier, op het strand in Scheveningen. Wat die auto heeft gedaan is fantastisch! Daarom kan ik niet meer zonder die auto, geen moment van de dag.

Tja, een beetje onrealistisch is het wel…

Doen wij vaak niet hetzelfde?!


Ik moet denken aan een lied dat nu, rond Pasen, weer veel gezongen wordt:

Op die heuvel daarginds, stond een ruw houten kruis, 

Het symbool van vervloeking en schuld.
Maar dat kruis is voor ons, toch het kostbaarst kleinood,
daar Gods wet aan dat hout werd vervuld.

’k Klem mij daarom aan Golgotha’s kruis,
tot de Heer komt 
en met Hem het loon.
Als die grote dag aanbreekt en Hij ons dat kruis. 

Dan verwisselt voor d’ eeuwigheidskroon. 



Help mij Heer! Aan dat kruis, trouw te zijn tot de dood.
Ook als hier smaad 
en spot is mijn loon;
Want dat kruis droeg mijn straf, nam de schuld van mij af;

’t Werd de toegang voor mij tot Gods troon 


Het valt me op dat we dat heel vaak doen: het kruis prijzen, terwijl onze Heiland een ongelooflijk groot lijden op Zich heeft genomen. Hij stierf aan het kruis. Om mijn zonden weg te nemen. Om het voor mij mogelijk te maken bij de Vader te komen. 

Gaat het dan om dat kruis?

Ik denk dat we onze Redder méér liefde kunnen bewijzen door Hém te danken voor wat Hij deed.
En door elke dag van ons leven met Hem door te brengen…

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s